WIŚNIA PANDY 103

Wiśnia Pandy to odmiana węgierska, która prawdopodobnie była uprawiana już w XVIII wieku. Ciekawostką może być fakt, że choć pochodzi z Węgier, to praktycznie nikt tam jej nie zna. Za to w Polsce cieszy się sporą popularnością, ponieważ rodzi słodkie owoce, które są uznawane za jedne z najlepszych.

Wiśnia Pandy sprawdzi się w sadzie towarowym, na działce, jak i w przydomowym ogrodzie, ale głównie w cieplejszych rejonach.

Charakterystyka drzewa

Drzewo owocowe rośnie silnie i docelowo może dorastać nawet do 4-4,5 metra wysokości. Tworzy jajowatą koronę z mocnymi gałęziami, które są pokryte sporą ilością krótkopędów. Liście są koloru ciemnozielonego, grube, skórzaste.

Wiśnia Pandy kwitnie wcześnie i wtedy wygląda bardzo ładnie, lecz podczas wiosennych przymrozków istnieje możliwość przemarzania pąków kwiatowych. Drzewo owocuje najczęściej w trzecim roku od posadzenia, plonuje obficie, corocznie, a dojrzałość zbiorcza owoców przypada na połowę lipca.

Owoc

Wiśnia Pandy daje duże lub bardzo duże owoce, które mogą ważyć nawet do ośmiu gramów. W kształcie są szeroko-kuliste, nerkowate, z długą szypułką. Skórka jest ciemnoczerwona. Miąższ wiśni jest czerwony, dość ścisły, słodko-kwaskowaty, bardzo smaczny.

Sok jasnoczerwony, nie wycieka po oderwaniu szypułki. Pestka także dobrze odchodzi od miąższu, co zdecydowanie ułatwia jedzenie. Tak dobre walory smakowe sprawiają, że wiśnie tej odmiany warto jeść na surowo.

Będą też stanowić dobry dodatek do deserów, ciast, sałatek owocowych, czy innych potraw. Na pewno z owoców warto też tworzyć różnego typu przetwory, ale nic nie stoi na przeszkodzie, by pewną partię wiśni zamrozić. 

Uprawa

Z uwagi na ryzyko przemarzania kwiatów wczesną wiosną, Wiśnia Pandy najlepiej sprawdzi się w cieplejszych rejonach kraju. Odmiana ta preferuje stanowiska słoneczne i dobrze osłonięte od wiatru, ale w półcieniu także się przyjmie.

Gleba powinna być żyzna, przepuszczalna, najlepiej piaszczysto-gliniasta o odczynie pH 5,6-6,8. Wiśnia Pandy jest raczej odporna na choroby i na mrozy, więc nie będzie wymagać specjalnych zabiegów. Mimo wszystko warto pamiętać o regularnym przycinaniu drzewka, a pierwszy taki zabieg powinien odbyć się wiosną, nawet po zasadzeniu.

Jeśli drzewko zostanie umieszczone w gruncie jesienią, to z takim zabiegiem trzeba poczekać do najbliższej wiosny i powinien opierać się na skróceniu przewodnika oraz pędów bocznych o połowę. W kolejnych latach trzeba usuwać gałązki, które się krzyżują, wyrastają ostro do przewodnika lub z nim konkurują. Nie wolno też pominąć chorych i uszkodzonych gałązek. Gdy już drzewko zacznie owocować, to cięcie lepiej wykonywać po zbiorach, w ciepłe dni, a powstałe rany zabezpieczać maścią ogrodniczą. 

Zapylacze

Wiśnia Pandy jest obcopylna, więc do dobrego owocowania potrzebuje obecności innych odmian, które kwitną w podobnym terminie. Na pewno w roli zapylacza sprawdzi się Wiśnia Łutówka, Kellers 16, Lucyna, czy Nefris.