GRUSZA LUKASÓWKA

Grusza Lukasówka jest starą odmianą pochodzenia francuskiego, która powstała jako siewka z wolnego zapylenia. Została znaleziona w lesie w 1874 roku. Aktualnie cieszy się popularność w wielu różnych krajach, w tym również  w Polsce.

Wynika to głównie z tego, że drzewo obradza pysznymi owocami i jest stosunkowo proste w utrzymaniu. Grusza Lukasówka sprawdzi się w sadzie towarowym, na działce oraz w przydomowym ogrodzie.

Charakterystyka drzewa

Drzewo owocowe rośnie silnie, tworząc na początku koronę jajowato-stożkowatą, a później kulista z konarami lekko zwisającymi. W okres owocowania wchodzi średnio wcześnie, bo w czwartym lub piątym roku po posadzeniu.

Drzewo kwitnie średnio wcześnie, pokrywając gałązki białymi kwiatami o średniej wielkości. Grusza Lukasówka owocuje najczęściej corocznie, umiarkowanie obficie. Dojrzałość zbiorcza owoców przypada na przełom września i października, ale można je przechowywać nawet do zimy.

Drzewka owocowe z odkrytymi korzeniami pojawiają się w sprzedaży dwa razy w roku – wiosną  jesienią, wtedy też przypada termin ich sadzenia. Ważne, by bezpośrednio po zakupie umieścić sadzonkę w gruncie.

Owoc

Grusza Lukasówka rodzi duże lub bardzo duże owoce, bo dorastają nawet do 200-260 gramów. Kształt mają wyrównany, jajowato-owalny. Skórka jest cienka, gładka, lekko błyszcząca, zielonkawo-żółta. Czasem od strony nasłonecznionej zdobi ją też karminowy rumieniec.

Ordzawienie jest drobne i występuje w postaci małych plamek przy kielichu lub koło szypułki. Miąższ jest biały, średnioziarnisty, w smaku słodko-winny i bardzo aromatyczny. Owoce można spożywać na surowo, wykorzystać do deserów, ciast, czy potraw.

Są idealne do przetworów, w tym na przykład do robienia kompotów, czy musów. 

Uprawa

Grusza Lukasówka preferuje ciepłe i słoneczne stanowisko, ale w miarę zaciszne i osłonięte od silnych wiatrów. Gleba powinna być żyzna, umiarkowanie wilgotna. Odmiana dobrze znosi mrozy, ale w pierwszych latach młode drzewko powinno być zabezpieczane na zimę.

Warto dodatkowo ochraniać ją przed parchem i wirusami. Grusza Lukasówka, podobnie zresztą jak i inne grusze, wymaga przycinania. Pierwsze cięcie wykonuje się wiosną, nawet po bezpośrednim nasadzeniu. W przypadku umieszczenia sadzonki w glebie jesienią, z cięciem trzeba poczekać do najbliższej wiosny.

Sam zabieg powinien opierać się na skróceniu przewodnika i pędów. W późniejszych latach podczas przerzedzania korony trzeba wybierać najładniejsze, zdrowe pędy, a resztę usuwać. Starsze drzewa tnie się w celu prześwietlenia. Należy też wycinać chore i suche gałęzie. 

Zapylacze

Grusza Lukasówka nie jest samopłodna, więc do dobrego owocowania będzie potrzebować w sąsiedztwie innych odmian o podobnym okresie kwitnienia. W roli zapylacza sprawdzi się Grusza Faworytka, Bera Boska, Dobra Ludwika, Pstrągówka, Konferencja, Komisówka, Bonkreta Williamsa, czy nawet Paryżanka.

Warto też zauważyć, że Grusza Lukasówka nie jest dobrym zapylaczem dla innych odmian.